19-0ktober-2024 rondje op "t Eilân
Vandaag een mooie Skjin Wetter wandeling gemaakt. Ons zoekgebied bevindt zich dit keer op 't Eilân, een gebied onder aan de Wide Ie bij Goaiingahuzen/Goëngahuizen
Na een gezellige ontvangst met heerlijke appelkoek, in de keuken van een betrokken familie, toch maar eens aan het werk, daar komen we per slot van rekening voor.Alhoewel deze ontmoeting ook echt wel erg aangenaam is
Het regent, niet met bakken uit de hemel, maar het miezert meer en niet iedereen heeft daar op gerekend. Her en der wordt wat geleend of kiezen we een provisorische oplossing. Nat worden we sowieso, we doen het ermee
Met de boot worden we overgevaren. In deze periode is het sluisje, een van de toegangswegen tot 't Eilân, nog open voor de pleziervaart. Over het sluisje lopen kan momenteel niet.
We beginnen al goed. Bij aankomst aan de overkant vinden we een stuk pvc buis, een bierdop, een sigaret - ook erg vervuilend - en nog wat rommeltjes. Verder lopend lijkt het er in eerste instantie op dat de opbrengst niet zo groot wordt. In het open veld ligt niet zoveel zichtbare rommel. Ook de slootranden zijn uitzonderlijk schoon. We vinden wat stukken plastic, maar de hoeveelheid is bijna teleurstellend, hoewel dit natuurlijk alleen maar een goed teken is. En toch, we hebben een doel en dan wil je wel wat vinden.
Wel hebben we een bijzonder ervaring; langs de sloot lopend worden we opgeschrikt door een vogel die een halve meter van ons vandaan uit het riet opvliegt. Wij herkennen de Roerdomp, een zeldzame vogel die al lang op onze lijst stond om eens in het echt te zien. Het is bijzonder deze van zo dichtbij te zien, het bruine verendek is echt een fantastische schutkleur. Tegelijkertijd geeft het ook aan waarom we deze actie met kleine groepen doen. Het geeft ook aan en hoe belangrijk het is om de rust in deze gebieden te bewaren.
Een van ons is eigenlijk direct bij aankomst het riet in gedoken en uiteindelijk blijkt daar de grootste winst te behalen. Een roze luchtbed -zonder eigenaresse-stimuleert ons allen ook in het riet te gaan zoeken. En daar is het bingo; volle bierblikjes, waterflessen, fanta flesjes, papieren en plastic bekertjes, waterspuiters, een visdobber, een mandje, een emmer en als klap op de vuurpijl een nog prima stootwil!!
We kiezen er voor voorzichtig het riet in te gaan met als overweging dat de groei eruit is, we vlak voor het maaiseizoen staan en rommel in de natuur achterlaten meer schade aanbrengt.
Het is fijn om te zien dat het open veld in dit natuurgebied inderdaad minder rommel bevat. In vergelijking tot vorig jaar een groot verschil. We komen er achter dat het Botmeer, waar we op sommige plekken echt veel hebben gevonden, ook jarenlang als dumpplek is gebruikt. Verhalen over je afval gewoon in het water gooien zijn ons allen bekend en dan spreken we niet eens over zo heel lang geleden. Gelukkig is de bewustwording een stuk groter geworden.
Dat de rietkragen een grotere opbrengst leverden hadden we natuurlijk kunnen bedenken, de wind is een belangrijke speler in het verdelen van het afval. Met de vaak zuidwesten wind en een lagerwal op “ ’t Eilân” is het bijna dweilen met de kraan open. Ik denk dat wanneer we er nog eens zouden wandelen, als het riet afgestorven is of gemaaid, er nog meer zichtbaar wordt. Wie weet voor de volgende wandeling.
Behoorlijk nat en een beetje koud gaan we weer op huis aan waar een pittige pompoensoep ons weer lekker opwarmt wanneer we weer aanschuiven in de keuken. Uiteindelijk hebben we nog een aardige opbrengst. We hebben geen zakken vol maar het was zeker niet voor niets en dat is toch wel een - dubbel - en ook fijn gevoel. Zo sluiten we de wandeling met een tevreden gevoel, gezellig en warm af.